Güzel bebek algılayamıyor olsa da onu nasıl bir hayatın beklediğini duyumsayarak hayata atılır. Onu görenler bir başka gülümser. Onu daha fazla kişi kucağına almak ister. Ona daha uzun süre bakılır. Güzel bebek reklamlarda oynar. Güzel bebek kartpostallara koyulur. Güzel bebek sosyal medyada paylaşılır. Güzel bebek hiçbir şey yapmasına gerek kalmadan insanların ona ilgi göstermesine alışık olarak büyür ve etrafındakilerin ona diğer çocuklardan daha farklı baktığının farkında olan güzel bir çocuk olur.

Güzel çocuklara büyükler daha az kızarlar. Güzel çocuklar, bebekliklerinden gelen alışkanlıkla, kabahat işlediklerinde dahi öyle bir bakış atarlar ki, insanlar onları genellikle "seni küçük haylaz" gibi bir ifade eşliğinde gülümseyerek affederler.

Çirkin çocuklar için, ki şunu başta açıkça ifade etmeliyim ki çirkin diyerek “güzel” denmeyen tüm normal çocukları kastediyorum, durum çok farklıdır. Çirkin çocuklar hayata birkaç adım geriden başladıkları için toplumdaki yerlerini almak ve onu korumak için çabalamak zorundadır. Bunların kimisi çok iyi söz dinleyerek beğenilmeyi ve böylelikle belirli bir statü kazanmayı başarırlar. Kimisi çalışkanlıkları ile çevrelerindeki yerlerini belirler. Bunlar çalışkanlıklarını uzun süre muhafaza ederler. Çalışkan mühendisler, memurlar olurlar. Bazı çevreler ise daha zorludur. Buralarda gözü pek olmak, atara atar, gidere gider yapmak yeğdir. Kimseye eyvallahının olmaması gibi bir özellik saygı getirir. Böyle yerlerde büyümeye çalışan çocuklar kendilerini kabul ettirmek için çetin şartlara uyum sağlayarak belalı çocuklara dönüşürler. Bu çirkin çocuklar büyüdüklerinde de doğal olarak çirkin ergenler haline gelirler.

Çirkin ergenler, güzel ergenlere âşık olurlar. Güzel ergenler kendilerine âşık olan başka onlarca başka kişi de olduğu için hiçbirini istemezler. Güzel ergenler, diğer güzel ergenler ile birlikte olurlarken çirkinler de arkalarından bakarlar. Ergenlikten başlayarak daha büyük yaşlara gelindiğinde ise, toplumdaki konumunuzu belirleyen başka parametreler de olduğunu yavaş yavaş anlamaya başlarsınız. Bunlar eğitim, kültür, para, yetenek, zekâ gibi bir kısmı doğuştan olmakla birlikte, çabayla da edinebileceğiniz özelliklerdir. Bu özelliklere sahip olmak, sosyal statünüzü güzeller ile denkleştirmek, yani bir güzel gibi karizmatik olmak için size bir fırsat sunar. Güzel ile denk seviyeye gelen bir çirkin, böylelikle güzel ile birlikte olmaya hak kazanır. Bu özelliklerin tümünün, içinde bulunulan ortama göre belirli ağırlıkları vardır. Eğitime çok önem veren bir çevrede iseniz, civardaki en başarılı ve çalışkan kişi ortamda sivrilir. Ama bu aynı kişi, başka bir çevrede hiçbir varlık gösteremeyebilir. Çok güzel şiir okuyor olabilirsiniz ancak şiir sevmeyen insanların arasında bu özelliğinizin hiçbir kıymeti harbiyesi yoktur. Bu sonradan kazanılan özelliklerin hiçbiri, her zaman geçer akçe olan güzellikle mukayese edilemez. Güzel her yerde öndedir.

Çirkin çok çabalayıp, farklı yetenekler kazanıp, insanlara yardım ederek, onlara iyi davranarak, onları hoşnut etmeye gayret ederek toplumdaki konumunu korumak için sürekli mücadele eder. Güzelin ise bunların hiçbirini yapmaya ihtiyacı yoktur. Sadece olması, var olması yeterlidir. Olduğu gibi durması, toplumdaki yerini koruması için kafidir.

Çocukluğunuzda, sosyal konumunuzu nasıl kazandıysanız, hayatınızın geri kalanında da bu öğreti sizi kolay kolay bırakmaz. Güzelseniz, sosyal konumunuzu temin için herhangi bir şey yapmanız gerekmediğinden, nasıl biri olmak istiyorsanız, öyle biri olabilirsiniz. Çirkinseniz, toplum sizi nasıl istiyorsa öyle olursunuz. Güzeller kendilerini gerçekleştirebilir ve hayatta arzularını takip ederek ve sürekli yeni şeyler deneyebilirler. İçlerinden akıllı olanlar bu sayede erkenden bilgeliğe kavuşurlar. Çirkinler çevrelerini gerçekleştirmekle uzun yıllarını harcadıklarından, yeni şeyler denemeye ve arzularını gerçekleştirmeye kolay kolay cesaret edemezler ve çok azı gerçekten kim olduğunu sorgulayarak geç yaşlarında bilgeliğe doğru adım atabilir.

Güzellerin aksilik yapma hakkı vardır. Zaten üstte olan konumlarını korumaya çalışmak gibi bir dertleri hiç olmamıştır. Aksilik yapsalar da eğer bunda haddinden fazla diretmezlerse, en nihayetinde affedilirler. Çirkinlerin genellikle aksilik yapmaya hakkı yoktur. Aksi çirkinlerin, eğer aksiliklerinde ısrarcılarsa, az evvel saydığımız parametrelerden biri ya da birkaçına sahip olmaları gerekir. Para, aksi olmak için size belirli bir mertebede hak kazandırır. Yetenek adı altında toplayabileceğimiz şan ve şöhret de aksilik hakkı kazandıran bir diğer özelliktir. Kuliste şımaran ve istekleri bitmeyen sanatçıların hem para hem yetenek parametreleri yüksek olduğundan aksilik hakları bir hayli vardır ve bunu kullanmakta bir beis görmezler. Aksi olmak, kötü olmak demek değildir. Aksi olmak, toplumun beklentisine ters, kendi isteği doğrultusunda bir eylem yapmak demektir. Güzeller rahatlıkla normları zorlayabilirler.

Normlar, ahenk içinde yaşamak için koyulmuş kurallardır. Daha çok çirkinler için yazılırlar. Bu kurallar çirkinlere, nasıl davranmaları gerektiğini, nasıl davranırlarsa toplum tarafından kabul göreceklerini anlatır. Güzellerin sıklıkla normların dışına çıkmaya yeltendikleri görülür. Bir çağ açıp, bir çağ kapatan, bir ulusu kurtaran ya da bir ulusu peşinden felakete sürükleyenler güzellerdir. Ancak güzeller normların dışına çıkmaya kolaylıkla cesaret edebilirler. Sadece onların kabul görmeye dair bir çekinceleri yoktur. Çünkü tüm yaşamları, ne yaparlarsa yapsınlar kabul edilerek geçmiştir. Parametreli çirkinler de zaman zaman buna yeltenebilirler ama doğuşlarından gelen o kabul edilmeme korkusu her zaman ağır basar.

Çirkinlerin de kabul edilme korkusu yaşamadıkları özel bir alanları bulunur. Bu alan aileleri ve yakın çevreleridir. Çirkinler bu en muhafazalı bölgelerinde başka biri olabilirler. Bu yüzden dışarıda çok geçimli ve çok iyi olan çirkinler, evde şirretleşebilirler. Bu yüzden evde aslan gibi kükreyen çirkinler, dışarıda uysal bir kedi gibi olurlar. Güzellerin evde ayrı, dışarıda ayrı olmak gibi bir kaygıları yoktur. Güzellerle birlikte olan parametreli çirkinler, içeride de dışarıda da aynı insanla muhatap oldukları için evde farklı olamazlar; olurlarsa kapı dışarı edilirler. Yalnızca iki çirkin evde ve dışarıda farklı ikişer olmak üzere toplam dört hayat yaşarlar.

Velhasıl, çirkin kendini gerçekleştiremez çünkü çirkin kendi olamaz. Çirkin kendinin ne olduğunu da bilemez. Çirkinin kendini bilmesi için kendini güzelleştirmesi, güzel hissetmesi gerekir.

Ben çok yakışıklı, çok karizmatik biri değilim. Hadi dosdoğru söyleyelim: burada kendi yaptığım tarife göre ben bir çirkinim. (Annem duymasın.) Dolayısı ile çirkinlerin hayatını yaşıyorum. Bir çirkinin hayat mücadelesini veriyorum. Bugün (bu yazı 4 Aralık 2024'te yazılmıştır), yani 42. yaşımın başlarında "ben" dediğim şeyin ne olduğunu anlamadığımı fark ettiğimden beri buraya yazdıklarımı düşünüyorum. "Ben" nedir? Annemin, babamın, komşularımızın, arkadaşlarımın görmek istediği kişiye ben, "ben" diyorum. Güzel olsaydım nasıl biri olurdum bilmiyorum. Başka bir çevrede büyüseydim nasıl biri olurdum bilmiyorum. İmkânım ölçüsünde kendime parametreler ekleyerek toplumda bir yer edinmeye çalışıyorum. Bu parametreler değişirse ben de değişirim. Çok parası olan birinin karakterinin değişmesi bundandır. Çok yeteneklilerin afra tafralarının kaynağı budur. Çirkin ve çok bilgili hocaların gereksiz egolarının sebebi budur. Dolayısı ile çirkin için "ben" diye bir şey yoktur. Çirkin "ben" olamaz, çirkin "onlar"dır. Sadece güzeller "ben" olabilir.

Bu yazı kaleme alındıktan sonra türlü düşünceler içerisinde içten gelen bir hisle bir ön hazırlık olmadan çalınmış ve kaydedilmiştir.

“Ben” dediğim kişinin kim olduğunu anlamaya çalışmaya devam edeceğim. Bir gün anlayacak olursam size de haber veririm. Siz de kendinizi aramaya devam edin.